نشارهء آن با هم‌وزن آن براده آهن بياميزند و بغايت سحق كنند و بر بواسير مقعد پاشند نافع بود و طبرى گويد چون از دندان فيل چيزى بر گردن طفل آويزند با اطفال ايمن باشد و چون از سرگين فيل فرزجه سازند با عسل و زن به خود برگيرد هرگز آبستن نشود و بخور وى صاحب تب كهن را سودمند بود و چون بسوزانند و بر سعفه تر طلا كنند زايل شود و چون در موضعى كه پشه بود بخور كنند بگريزند و اگر ادمان كنند هرگز باز آنجا نروند و ابن زهر در خواص آورده است كه اگر درخت انگور و زرع و درختهاى ديگر به استخوان فيل بخور كنند قطعا هيچ كرم گرد آن نگردد و اگر پارهء از دندان وى در خرقهء سياه بندند و بر گاو بندند از و با گاو ايمن باشد و اگر نشارهء وى مقدار ده درم با آب پودنهء كوهى چند روز پياپى بياشامند مجذوم را نافع بود و رها نكند كه زحمت زياده شود و اگر پارهء از عاج بر عضوى نهند كه استخوانى شكسته يافته باشد جذب كند به آسانى و بيرون آورد صاحب مخزن الادويه مىنويسد : فيل بكسر با معرب از پيل فارسى است و بهندى هاتى و هتهى و كج نيز نامند لاتين ELEPHAS INDICUS فرانسه ELEPHANT انگليسى ELEPHANT فيطل اهل آندلس طفله خوانند و آن كمون برى بود و سفيد و لبون گويند و در كمون گفته شد صاحب تحفه مىنويسد : فيطل شاه نرجس است فينك فينج نيز گويند و آن قيشور بود و گفته شود صاحب تحفه مىگويد : فيند و فينك و فينج حجر القيشور است